lgtvsbanner

چگونه کشورها می توانند بدون خراب کردن سیاره پیشرفت کنند

حفظ طبیعت یا تسریع رشد اقتصادی؟ مدت ها به نظر می رسید که ملت ها باید بین این دو یکی را انتخاب کنند. و همه ما می دانیم که این انتخاب معمولاً چگونه انجام می شود: تمایل ما به جمع آوری ثروت و نیاز ما برای رهایی مردم از فقر، زمین را به لبه پرتگاه سوق داده است.

اما ما می‌توانیم کار بهتری برای متعادل کردن این مبادله انجام دهیم.

محققان بانک جهانی فکر می‌کنند راهی پیدا کرده‌اند و امروز می‌خواهیم چگونگی آن را توضیح دهیم. همه چیز در مورد کشاورزی فشرده تر و در مکان های مناسب است، در حالی که مناطق وسیع تری از جنگل و سایر زیستگاه ها را حفظ می کند که کربن گرم کننده سیاره را ذخیره می کند و از تنوع زیستی پشتیبانی می کند.

«فرض کنید قرار بود از همه منابعی که در اختیار دارید به طور مؤثر و مناسب استفاده کنید و آن منابع را به طور مؤثر و مناسب تخصیص دهید. چقدر توانستی تولید کنی؟ ریچارد دامنیا، اقتصاددان ارشد گروه تمرین توسعه پایدار بانک گفت. “ما به اعداد تکان دهنده بزرگی رسیدیم.”

در گزارشی که امروز منتشر شد، تیم دامنیا با همکاری پروژه سرمایه طبیعی، مشارکت گروه‌هایی با تمرکز بر کمی کردن ارزش اکوسیستم‌ها، نقشه راه جدیدی برای کشورها برای دستیابی به آن ترسیم کرده‌اند. این به قلب چالش بانک جهانی می‌رسد، زیرا رهبر جدید آن، آجی بانگا، در تلاش است تا سرمایه قابل‌توجه این موسسه را به سمت مهار تغییرات آب‌وهوایی و جلوگیری از انقراض‌های گسترده خم کند.

البته رسیدن به آنجا کار آسانی نخواهد بود. این امر مستلزم تخصیص مجدد زمین و پذیرش گسترده شیوه های کشاورزی پیشرفته است.

اما یک مسیر وجود دارد.

بهترین دنیاهای ممکن

بشریت برای مقابله با انتشار گازهای گلخانه ای نیاز به حفاظت و بازپس گیری میلیون ها جریب زمین دیگر دارد، اما سیاستمداران همچنین می خواهند استانداردهای زندگی شهروندان خود را افزایش دهند – چیزی که اغلب شامل اشکال مخرب کشاورزی و دامداری است که اکوسیستم های آسیب پذیر را از بین می برد.

اما محققان این بانک دریافتند که کشورها می توانند بسیار بهتر عمل کنند.

آنها تخمین زدند که کشورها می توانند 85.6 میلیارد تن دی اکسید کربن، معادل دو سال انتشار جهانی را با نرخ فعلی، بدون کاهش رشد اقتصادی، جذب کنند. از طرف دیگر، آنها می توانند درآمد سالانه از جنگلداری و کشاورزی را 329 میلیارد دلار در سال افزایش دهند، که می تواند نیازهای غذایی جهان را تا سال 2050 بدون آسیب رساندن به محیط زیست تامین کند.

در بسیاری از موارد، حفظ زمین و آب وظیفه مضاعف دارد و در عین حال به اقتصاد کمک می کند و به طبیعت کمک می کند. مثالی از شهر نیویورک را در نظر بگیرید: آب آن از یک حوضه آبخیز جنگلی در کوه‌های کتسکیل می‌آید که هزینه نگهداری آن حدود 167 میلیون دلار در سال است. بدون آن، شهر باید 6 میلیارد دلار برای ساخت کارخانه های فیلتراسیون هزینه کند که پس از آن 250 میلیون دلار در سال برای نگهداری هزینه خواهد داشت.

چگونه از کشاورزی بیشتر بهره ببریم

تیم تحقیقاتی بانک نقشه‌های دقیقی ایجاد کرده است که نشان می‌دهد برای دستیابی به بیشترین کارایی ممکن، چه مناطقی باید تبدیل شوند، و به چه استفاده‌هایی نیاز دارند، تغییراتی که نیاز به درجاتی از مقررات و برنامه‌ریزی مرکزی دارد.

تولید بیشتر در قطعات کوچک‌تر زمین به ترکیبی از سرمایه‌گذاری‌ها، مشوق‌ها و دستورات نیاز دارد تا کشاورزان را در زمین‌های مختلف سهولت بخشد و به شیوه‌های بهتری دست یابد. نویسندگان صریحاً سلب مالکیت زمین را به عنوان یک استراتژی رد می کنند.

برخی از آن‌ها می‌توانند نسبتاً ساده باشند. دامنیا گفت که دستاوردهایی که تیم او تخمین زده اند را می توان با افزایش تکنیک های به خوبی تثبیت شده، مانند ایجاد مناطق حائل در اطراف رودخانه ها و تلاقی دامنه های تپه برای کاهش رواناب به دست آورد. برای کمک به کشاورزان کوچک برای دریافت بیشتر از سطح زیر کشت خود، محققان دسترسی بهتر به اعتبار، تقویت حقوق مالکیت زمین و یارانه مستقیم برای تجهیزاتی مانند لوله های آبیاری که آب کمتری را هدر می دهند، توصیه می کنند.

در حال حاضر موارد آزمایش امیدوار کننده وجود دارد. اتیوپی را در نظر بگیرید، جایی که برنامه های حمایت شده توسط بانک جهانی با ایجاد تعاونی هایی برای کاشت مجدد جنگل های تخریب شده، کیفیت پوشش گیاهی را در میلیون ها هکتار بهبود بخشیده است. در نهایت، این پروژه می تواند از طریق پرداخت برای کاهش انتشار کربن درآمد ایجاد کند.

اما اتخاذ شیوه‌های جدید کشاورزی و تغییر سیاست‌ها، گام‌های آسان‌تری هستند. دستیابی به پتانسیل کامل این مدل همچنین مستلزم پرداخت پول به افراد برای نقل مکان و کشاورزی در جای دیگری یا یافتن خط جدیدی از کار است. اینجاست که پول واقعی وارد می شود.

دامنیه گفت: «در جایی که زمین را بازنشسته می‌کنید یا کاربری آن را تغییر می‌دهید، اگر می‌خواهید بازنده بگیرید، دیدگاه شخصی من این است که باید به ضرر بازندگان جبران کنید». “و اگر این کار را نکنید، با مقاومت روبرو خواهید شد.”

پول در حال حاضر وجود دارد.

خوشبختانه، در حال حاضر یک منبع بزرگ برای پول نقد موجود وجود دارد: 1.25 تریلیون دلار یارانه مستقیم که دولت ها سالانه برای کشاورزی، صنایع دریایی و استخراج سوخت های فسیلی ارائه می دهند، همانطور که بانک در گزارش جداگانه ای که در این ماه منتشر شد دریافت. این پرداخت‌ها و معافیت‌های مالیاتی به جنگل‌زدایی، صید بی‌رویه و استفاده بیش از حد از منابعی مانند کود دامی می‌انجامد که می‌تواند در مقادیر زیاد سمی باشد. بنابراین، استفاده مجدد از این حمایت‌های مالی به کشورهایی که تلاش می‌کنند کارآمدتر باشند، رونق مضاعف می‌دهد، هرچند که چالش‌های سیاسی بزرگی را به همراه دارد.

مانند همه برنامه های فراگیر، مهم است که مراقب عواقب ناخواسته باشید. اد دیوی، مدیر مشارکت در ائتلاف غذا و استفاده از زمین، که گزارش را بررسی کرد و به طور کلی با اصل موضوع موافق است، گفت که دو مورد را دیده است.

اولاً، افزایش شدت کشاورزی می‌تواند جنبه‌های منفی زیست‌محیطی زیادی داشته باشد که در حال حاضر در مکان‌هایی مانند هلند قابل مشاهده است، که به بهره‌وری باورنکردنی دست یافته است اما بسیاری از آبراه‌های خود را با رواناب نیتروژن حاصل از عملیات دامداری آلوده کرده است. دوم، افزایش بازده محصولات در واقع می‌تواند انگیزه‌ها را برای فشار به مناطق حفاظت‌شده تقویت کند، زیرا خاک حتی سودآورتر می‌شود. که حاکمیت قانون را در اولویت قرار می دهد.

با این حال، هزینه‌های اجرایی ممکن است به میزان قابل توجهی جواب دهد. به عنوان مثال، در برزیل، بانک جهانی محاسبه می کند که جنگل حدود 20 میلیارد دلار ارزش برای کشاورزان فراهم می کند که شامل باران، خاک سالم و خطر آتش سوزی کمتر است. این چند برابر بیشتر از هزینه ای است که برزیل برای جلوگیری از پاکسازی غیرقانونی زمین توسط مردم هزینه می کند.

اخطارها و همه، به دیوی، ضروری است که این کار را به همراه کاهش ضایعات مواد غذایی و مصرف گوشت گاو انجام دهید.

او گفت: «برای ما کاملاً واضح است که هیچ راهی برای تغذیه جمعیت جهانی نزدیک به 10 میلیارد نفر تا سال 2050 وجود ندارد، مگر اینکه این افزایش کارایی وجود داشته باشد.


معجزات کوچکی از گل و لای اطراف بزرگترین دریاچه میانمار بیرون می‌آیند: لاک‌پشت‌های پوسته نرم طاووس برمه‌ای که تازه از تخم بیرون آمده‌اند. انسان ها آنجا بودند و اولین ویدیوی شناخته شده از ظهور موجودات در خطر انقراض در جهان را ضبط کردند.


کلر اونیل، کریس پلورد و داگلاس آلتین در Climate Forward مشارکت داشتند.

Felipe Holmes

گیک تلویزیون متخصص رسانه های اجتماعی ایجاد کننده. نویسنده پرشور. نینجا سفر افراطی. کل کارآفرین معتاد به اینترنت

تماس با ما